Kamila Marchelek

Kamila Marchelek urodziła się w 1940 r. w Książu Wielkopolskim. Szkołę podstawową ukończyła już w Nowej Soli, zaś średnią - Liceum Sztuk Plastycznych w 1959 - w Szczecinie. W 1961 r. w Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu rozpoczęła studia w Katedrze Historii Sztuki. Po ich ukończeniu związała się z muzealnictwem – od 1966 do 1995 pracowała w Dziale Sztuki Dawnej Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, potem (do 2009 r.) była kustoszem Działu Artystycznego w Muzeum w Nowej Soli. Maluje nieprzerwanie od dzieciństwa, traktując to jako odprężające hobby, choć jej pierwsza wystawa indywidualna odbyła się w 1958 roku w nowosolskim Domu Kultury „Dozamet”, a potem było ich jeszcze kilkanaście. W 1993 roku na podstawie dorobku twórczego przyjęto ją do Związku Polskich Artystów Plastyków.
W nowosolskim muzeum zgromadzono kolekcję 18 obrazów olejnych z lat 1991-2009.

"Martwa natura z pejzażem"

Od początku, niezmiennie zafascynowana jest tematyką przyrodniczą. Na początku najchętniej malowała krajobrazy. Stopniowo odchodziła od realizmu, pejzaże stawały się bardziej syntetyczne. W końcu lat 70 - tych pejzaż jest już zredukowany do czystego znaku - nieba, ziemi, staje się tylko tłem.

Temat obrazów, na pierwszy rzut oka, wydaje się prosty do określenia. Jest to zawsze "martwa natura". Układanka roślin, skorup, kamieni, szkielecików, w pełni rozwiniętych kwiatów, pożółkłych, umierających liści. Jednak po okresie zafascynowania atrakcyjną wizualnie formą, fabułą i wysmakowaną kolorystyką, uważny widz odkrywa nieprawdopodobieństwo proporcji, wykluczające się w rzeczywistości związki między malowanymi obiektami i zaskakujący ich dobór.Zaczyna odkrywać warstwę znaczeniową obrazu. I dostrzega, że jest to warstwa równie interesująca jak cechy formalne. Zauważa, że nieustannie malowany jest jeden temat - odwiecznie trwający proces powstawania, trwania i przemijania życia, jego ciągłe odradzanie się przez śmierć. Świadomość życia utajonego, uśpionego i przeczuwanego w suchym i na pozór martwym nasionku, owocu, czy grudce brązowej ziemi.

Sprecyzowany na początku lat 80 - tych język artystyczny jest tak specyficzny, że obrazy, a właściwie "obrazki" Kamili są rozpoznawalne natychmiast, mimo, iż nie zawsze są sygnowane. Są zbierane, kupowane, kolekcjonowane, pożądane.

Pierwszą poważną, indywidualną wystawę artystki, zatytułowaną "Zielnik Kamili" otwarto w 1990 roku w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze. W jej skład weszły głównie obrazy wypożyczone od osób prywatnych, a malowane specjalnie na tę wystawę natychmiast znalazły nabywców.

Prace Kamili Marchelek znajdują się w posiadaniu osób prywatnych w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, Czechach, Słowacji, Bułgarii, Kanadzie, USA we Włoszech oraz w zbiorach Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze i Muzeum Miejskiego w Nowej Soli.

Krystyna Bakalarz